Achteraf had ik beter voor februari kunnen kiezen. Die maand heeft maar 28 dagen, en nu moet ik het 3 (!) dagen langer volhouden. Een maand geen alcohol. Het leek vooraf zo’n goed idee.

Ik pas (niet)

Vorig jaar deden Soof en ik nog mee aan aan IkPas, veertig dagen niet drinken na carnaval. Dat beviel niet, om 3 redenen. Allereerst doe ik niet (meer) echt aan carnaval, dus ik had weinig reden om een kapotgedronken lever hersteltijd te gunnen.

Bovendien viel mijn dertigste verjaardag in die periode. En spa rood op een feestje is prima, maar niet op mijn eigen feestje. En al helemaal niet als ik het verdriet van het ouder worden wil wegdrinken. Dat lukt namelijk niet met water en koolzuurgas. Dat is een van de redenen dat je wel alcoholisten hebt, maar geen koolzuurgasten.

En tot slot is veertig dagen gewoon erg lang. Heel erg lang. En dat is ook een van de redenen dat ik het niet gehaald hebt. Gestrand in het zicht van de finish houd ik mezelf nu voor, maar dan moest ik volgens mij nog wel twee weken vooruit kijken naar die finish.

Goede voornemens

Na mijn ontslag in december brak een periode van opluchting aan. Ik werkte die tijd nog maar 2 à 3 dagen, wat toch neerkomt op 4 à 5 dagen weekend. Gevoelsmatig althans. En dan is een clichéglas wijn op een clichébank voor een clichéserie op Netflix snel gepakt. Vooral omdat de afstand tussen onze bank en de keuken erg kort is.

Tel daar ook alle feestelijke drinkgelegenheden in november en december nog even bij op: 3 verjaardagen (inclusief sinterklaas), 3 kerstdagen (want de restjes eten en drank moeten op) en oud & nieuw (champagne drinkt als limonade).

Ja, de geest was wel een beetje uit de fles (drank). Ik was er wel aan toe.

Coca Cola Zero Vanille

Bovendien moet ik mezelf een beetje uitdagen, anders lukt het niet. En alleen in het weekend één glaasje lukt niet. Dan moet de fles leeg, omdat ik het zonde van de fles vind en omdat het te lekker is om te laten staan. Dus dan maar helemaal niet.

Toch is het bij vlagen (en feestjes) lastig. En ja, het is onzin, maar een glas water, ranja, spa rood of Coca Cola Zero Vanille (mijn guilty pleasure) is toch minder op zaterdagavond bij de borrelhapjes. En nee, eigenlijk is dat helemaal geen onzin. Bier en wijn zijn gewoon lekkerder dan ranja. Punt.

Inmiddels zijn we bijna op de helft, en het gaat verbazingwekkend goed. De beloofde 5 kilo gewichtsverlies valt wat tegen, maar we hebben de drank tot nu toe laten staan. Je geest wordt helderder (althans, dat heb ik me aan laten praten) en je conditie beter. Dat laatste heb ik nog niet getest, mijn meer-sporten-voornemen staat nog in de steigers.

Tot het bittere eind

En we hebben nog een paar hobbels, in de vorm van 1 feestje, 2 weekenden, en 17 dagen. Toch gaan we het volhouden. Het scheelt dat we elkaar kunnen steunen, mentaal en door ranja voor elkaar in te schenken, maar ik ben blij als het erop zit.

Gelukkig is het vooruitzicht mooi: het eerste weekend van februari een nachtje Den Haag slash Scheveningen. En daar is vast een goede cocktailbar.

Categorieën: persoonlijk

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.