Met een glimlach van oor tot oor stap ik op de fiets. Dit is de dag waar ik maanden, misschien zelfs jaren, naar heb uitgekeken: mijn laatste werkdag! Althans, in loondienst. Wat een heerlijk gevoel.

Klappertandend te laat

Vrolijk fluitend ga ik op pad, tot de kou mij in zijn greep krijgt en het fluiten plaatsmaakt voor klappertanden. Het mag de pret niet drukken: ik fiets deze route voor het laatst. Alhoewel, ik moet later nog terug om de sleutel en laptop in te leveren.

Veel te laat huppel ik mijn kantoor binnen. Maar ach, wat maakt het uit. Ik hoef na vandaag niets meer. Toch voelt het helemaal niet zo: mijn opvolger is nog niet bekend, dus ik heb de overdracht nog niet kunnen regelen.

Desillusie

Formeel ben ik na vandaag dus klaar, maar in de praktijk ben ik er helemaal nog niet vanaf: het leed dat werknemerschap heet. Het voelt als een desillusie, een feestje dat maar niet op gang wil komen.

Toch probeer ik me er overheen te zetten: vanmiddag wordt mijn afscheid gevierd. Alsof het een feest is dat ik vertrek. Ja, voor mij wel, maar ik hoop toch vooral dat mijn (bijna oud-)collega’s dat anders zien.

Ik heb er zin in. Want hoe kun je beter je laatste werkdag (sterker nog, werkanderhalfjaar) eindigen dan met een feestelijke borrel? Niet beter dus, wat mij betreft.

Fashionably late

Te vroeg op je eigen feestje komen kan echt niet, dus ik heb netjes gewacht tot na de start. Om 1 minuut over 4 stipt klap ik mijn laptop dicht. Alle ongelezen mails verwijder ik met één klik op de delete-knop. Ik doe het licht uit en sluit de deur achter me. Borrelafscheidtijd!

mailbox

Veel lieve woorden, oprechte succeswensen, gemeende bedankjes, een fles whiskey en een Bol.com-bon later is het tijd om te gaan. Iedereen is weg. Op weg naar een nieuwe werkdag op hetzelfde kantoor, met dezelfde collega’s. 

Maar ik niet. Dit was het dus, een tijdperk in loondienst. Klinkt het zwaar, mismoedig? Misschien wel.

Klappertandend naar de toekomst​

Een blik in mijn agenda brengt mijn glimlach terug: over tien minuten heb ik een afspraak bij een klant. Als zelfstandige. En morgen een gesprek bij Achmea Rechtsbijstand. Als zzp’er. En overmorgen een interview met een ondernemer. Als freelancer.

Jeeh, dit was mijn laatste dag! Tijd voor een nieuwe start! Met plezier fiets ik de toekomst tegemoet. Tot de kou mij bevangt en ik begin te klappertanden. Maar met een lach van oor tot oor.

Vond je het een goed verhaal voor straks?

En heb jij ook een tof verhaal? Waarom geen blog? Kijk op leren.voorstraks.nl en start in 1 dag (of 5 weken) jouw eigen duurzame blog! 

Meer persoonlijke blogs...

zzp schoolplein ouder

Schoolpleinzzp’ers en andere -ouders

Als zelfstandige kom je nog eens ergens. Op het schoolplein bijvoorbeeld,  's middags om 3 uur. En alleen al daarom raad ik je aan om zzp’er te worden: om schoolpleinouders…
vragen

Mijn hoofd: waar ben ik goed in?

Ontslag nemen was een pittig besluit, maar het geeft ook rust. Voor even, althans, want veel tijd om werkloos thuis te zitten is er natuurlijk niet. Er moet glutenvrij brood op…
beginnen

Voor jezelf beginnen: daar zit je dan

Vorige week heb ik mijn laatste fulltime week in loondienst gehad. Een mijlpaal waar ik naar uitkeek. Eindelijk de vrijheid én tijd om echt voor mezelf te beginnen. En daar…