We wonen groot. Misschien zelfs te groot. Ruimtes genoeg dus om iets tofs van te maken. Neem bijvoorbeeld de kelder. Die zou prima kunnen functioneren als mancave, al verschillen de meningen over dit bestemmingsplan aanzienlijk in huis. Het moest dus wat anders worden.

Kelderbar

Een wijnkelder of bar als compromis zou ook prima kunnen en is voor mij een leefbare optie. Maar nu gebruiken we de kelder als opslag voor de kerstboom, dvd’s, inpakpapier en de zak van Sinterklaas.

Of de zolder. Een gave ruimte voor een bed & breakfast, speelzolder voor de hele buurt, kantoor of sportruimte. Dat laatste vooral in theorie. Maar tot nu toe is het een rommelzolder voor eigenlijk alles wat we niet in het zicht willen hebben.

Rommel

En hoe meer ruimte je hebt, hoe meer je koopt én houdt. Zo staan er op zolder nog tien bananen-, sinaasappel- en verhuisdozen vol spullen. En allemaal even nuttig voor ooit. Want je weet nooit wanneer en waar het nog van pas komt.

Denk aan 4 overtollige matrassen, 9 Lan-kabels, 19 pennen (waarvan 3 nog werkend), 27 boeken, 58 dvd’s en voldoende vakantiespullen om een kampeerwinkel te beginnen.

Voeg je koptekst hier toe

En toen las ik het boek ‘Weg ermee’ van Dennis Storm. Daarin vertelt hij hoe zijn leven in hotelkamers heeft geleid tot een ‘minimalistische overtuiging’. Minder spullen in een opgeruimd huis geeft rust en is beter voor het milieu, en je spaart er nog geld mee uit ook.

Sindsdien is het motto bij ons in huis: ‘minder rommel kopen’. En dat lukt aardig. Behalve een knuffelhamster (of hamsterknuffel), twee kussentjes, een opbergdoos en twee manden. Maar verder lukt het vrij aardig.

Dennis Storm - Weg ermee

Opruimwoede

Maar het gaat niet alleen om minder kopen, maar ook om overbodige en onnodige spullen weg doen. Want, zoals Dennis Storm mooi weet te zeggen, “het is niet zonde dat je het weggooit, het is zonde dat je het ooit gekocht hebt.”

En dat is waar. Ik kan namelijk niets weggooien (genetische zwakte), omdat het ‘zonde’ is en misschien, ooit, mogelijk nog wel van pas kan komen. En anders ligt het toch niet in de weg. Maar dat mag dus niet. En daarom gooi ik nu elke dag dingen weg: 1 op dag 1, 2 op dag 2, en zo verder naar de 30 spullen op dag 30.

De sprullenbak

En toch blijft het lastig. Bierpullen met emotionele waarde (“weet je nog, toen…”), slechte dvd’s met een nog slechter verhaal, en slacentrifuge die zó handig (maar al 3 jaar niet gebruikt) is. Maar met pijn in mijn hart ben ik nu al 10 dagen bezig, alles in de sprullenbak (of naar de kringloop). De oogst tot nu toe:

En dat doe ik trouwens zonder op z’n Marie Kondo’s eerst de dvd-hoes of het glas te bedanken voor zijn of haar aanwezigheid in mijn leven. Dat vind ik namelijk de grootste onzin.

En wat we daarna nog met de ruimte doen? Geen idee. Misschien komt er ooit nog een speelzolder, bed & breakfast of kelderbar. Of toch die mancave. En anders hebben we in ieder geval weer ruimte om nieuwe, overbodige en onnodige spullen op te bergen. Hoeven we in ieder geval niet nóg groter te gaan wonen.

Categorieën: persoonlijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.