Als startende ondernemer (mag je dat nog zeggen na 4 maanden?) ben ik nog zoekende. Onder andere naar een werkplek. Soms vind ik die in de LocHal, dan weer in een koffietent of kroeg, bij een klant, bij andere zzp’ers of thuis op de bank. 

Gezellig, maar niet altijd ideaal. En daarom gaan we een duurzame werkplek (een echt ‘kantoor’) aan huis bouwen. Bouwen, ja. Met twee linkerhanden met een gat erin, en zonder groene vingers…

Thuiswerken werkt (niet)

Nu betekent thuiswerken in de praktijk vooral rondzwerven of hangen op de bank of zitten aan een eetkamertafel met niet-ergonomische bureaustoel. Met om je heen afleiding van de kinderen, oppasopa en -oma en de stofzuiger. Dat kan productiever: met een écht ‘kantoor aan huis’. 

Een plek waar je in alle rust kunt werken zonder dat kinderen je toetsenbord terroriseren (HL[@!SYDA&*#@#). Waar je klanten kunt ontvangen zonder dat ze Albert Heijn-insectenstickers opgeplakt krijgen. En waar je kunt bellen zonder Nijntje-wachtmuziek op de achtergrond.

Van werkplaats naar werkplek

We hebben nu nog een werkplaats aan huis van wat vroeger een fietsenmaker was. Ik ben alleen niet handig met fietsen, dus nu staat die ruimte leeg (nou ja, leeg, het is vooral opslag). Maar daar gaat verandering in komen.

We willen de werkplaats namelijk omtoveren tot werkplek. Stijlvol en niet te zakelijk, rauw industrieel, fris en stoer. Zijn er nog meer vtwonen-clichés? Daarvoor moeten we wel aan de bak: nieuwe wand, isoleren, vloer erin, elektra en inrichten. 

Duurzame werkplek

Natuurlijk willen we de werkplek zo duurzaam mogelijk inrichten: practice what you preach. Dat betekent dat we een beroep gaan doen op degelijk materiaal, fatsoenlijke isolatie, kringloopwinkels, lokale winkeliers en onze eigen handigheid (*ahum*).

En natuurlijk laten we de printer buiten de deur.

Maar ook gezondheid is een onderdeel van ‘duurzaamheid’. En dat betekent veel daglicht, (levend) groen, een zit-stabureau (want zitten is het nieuwe roken). Ja, en het liefst een tafeltennistafel en dartbord voor de dagelijkse beweging, maar daar moeten we het thuis nog even over hebben.

Twee linkerhanden

Er is alleen één probleem: ik heb twee linkerhanden. Met een gat erin, maar zonder groene vingers. Dat laatste wordt nog wat het met levend groen, dat eerste met verbouwen. De vingers die ik heb, zijn dan wel weer vingervlug op het toetsenbord. Daarom ben ik ook tekstschrijver geworden.

Maar ik ben dus niet heel handig. Soms is dat lastig, bijvoorbeeld bij lekke banden. Op andere momenten komt het juist wel goed uit. Probeer namelijk maar eens een stofzuigerzak te verwisselen of te koken met twee linkerhanden. Lukt niet, dus dat doe ik ook niet.

Sloophammertime!

Toen we drie jaar geleden verhuisden heb ik trouwens wel een grote bijdrage geleverd aan de verbouwen. Maar dat was vooral door te slopen. Bijvoorbeeld asbestwanden, zonder wit pak of mondkapje. Laat ik het houden op jonge naïviteit, of gewoon stupiditeit.

Daarbij heb ik ook ervaren dat ik vooral goed ben ik ‘grofmazige klussen’: laat mij maar complete wanden, plafonds of vloeren slopen. Want als het behang van de muur geschraapt moet worden, eindig je met gaten in de muur.

Klusser gezocht!

Daar heb ik dus van geleerd. En daarom gaan we nu op zoek naar een klusser die hier wel zin in heeft. Mocht je dus een Handige Harry of Klusgrage Klara kennen (of zijn) met twee rechterhanden, dan hoor ik het graag!


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.